|
ในตอนนี้จะกล่าวถึง ผู้รับส่วนบุญ ว่าใครหนอจะสามารถได้รับส่วนบุญที่เราอุทิศให้
ผู้ที่จะได้รับประโยชน์จากส่วนบุญเต็ม ๆ เลยคือ เปรต [มาจากภาษาบาลีว่า เปจฺจ แปลว่า ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว] เพราะเป็นเรื่องของอาหารครับ สัตว์แต่ละชนิดมีอาหารที่แตกต่างกัน คน ทานข้าว วัว ควาย กิน หญ้า ปลา กิน ลูกน้ำ สัตว์นรก กิน กรรมชั่ว เทวดา กิน กรรมดี แต่เปรต กิน ส่วนบุญ เป็นอาหาร
เคยอนุโมทนา คือ มีความยินดี ที่คนอื่น ๆ ทำบุญกันหรือไม่ ใครที่เคยจะรู้ว่า ใจเรานั้นเป็นสุข สว่างขึ้นมาแว่บหนึ่ง แต่ไม่อิ่มเหมือนทานข้าว หรือ ว่าทำบุญใหญ่ ๆ เองก็ตาม อาการปีติ อิ่มเอิบ อิ่มบุญ อาจทำให้เราทานข้าวไม่ลงชั่วขณะหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ต้องทานข้าวอยู่ดี เพราะว่าอาหารของคนเราไม่ใช่บุญ
แต่เปรตที่ได้รับส่วนบุญที่ญาติอุทิศให้นั้น จะอิ่มเหมือนเรากินข้าว ยิ่งบุญมาก อาจไม่ต้องกินอะไรไปอีกนาน หรือพ้นจากความเป็นเปรต แุถมได้กลายเป็นเทวดาด้วย ลองหาอ่านเรื่อง เปรตญาติพระเจ้าพิมพิสารดูใน google ก็ได้มีเยอะไปครับ
แต่ไม่ใช่ว่าเปรตทุกตนมีส่วนบุญเป็นอาหารครับ เปรตนั้นมีหลายจำพวก แต่ละพวกมีอาหารต่าง ๆ กันไป บ้างกินเสมหะ บ้างกินคูถ (อุจจาระ) มีเปรตจำพวกเดียวที่กินส่วนบุญ พวกนี้เรียกว่า ปรทัตตูปชีวีเปรต แปลว่า เปรตผู้เข้าไปเป็นอยู่ด้วยส่วนบุญอันผู้อื่นอุทิศให้แล้ว
นอกจากนั้นเปรตที่เราอุทิศส่วนบุญให้ ไม่ใช่ว่าจะได้รับเลย แต่เปรตเหล่านั้น ต้องมีใจยินดี คืออนุโมทนากับบุญที่ส่งไปด้วยถึงจะได้รับส่วนบุญนั้น ๆ
ถึงตอนนี้คงสงสัยว่า แล้วบุญที่เราอุทิศไปนั้นจะถึงแก่ญาติของเราหรือ? หรือว่า เราจะมีญาติเป็นเปรตหรือ?
ตอบว่า ต้องมีบ้างละครับ ตลอดวัฏฏสงสารอันยาวนานแสนนานนี้ ญาติเรามีมากมายมหาศาล ญาติที่เรารู้จักในชาตินี้เป็นเสี้ยวเล็ก ๆ เสี้ยวเดียวเท่านั้นเอง ส่วนญาติ หรือผู้ที่เคยเป็นญาติกันนั้นมากมายนับไม่ถ้วน ประมาณว่าคนที่เคยมีปฏิสัมพันธ์กัน อย่างท่าน ๆ ที่อ่านเอ็นทรี่นี้อยู่ กับข้าพเจ้าเอง ต้องเคยเป็นญาติกันมาในชาติใดชาติหนึ่งแน่ ๆ (คิดต่อออกไปอีกนิด จะเห็นว่าคนทุกคนบนโลก มีสิทธิ์เป็นญาติกันทั้งนั้น ไม่ว่าใครก็ตาม แล้วเราจะทะเลาะกันไปทำไม) ในบรรดาญาติมากมายต้องมีบ้างที่พลาดพลั้งกลายเป็นเปรต ดังนั้นการอุทิศส่วนบุญไปให้ญาติ ๆ ย่อมไม่สูญเปล่าแน่ ๆ
แต่ถ้าบังเอิญสุด ๆ ไม่มีญาติเป็นเปรตเลย บุญก็ไม่หายไปไหนครับ ไม่เหมือนไปรษณีย์ ที่ส่งไปไม่มีผู้รับ อาจจะไม่ตีกลับและสูญหายได้ บุญที่ไม่มีผู้รับ จะย้อนกลับมาหาเราเอง พร้อมด้วยบุญพิเศษที่เกิดจากการให้ส่วนบุญกับผู้อื่น ที่เรียกว่า ปัตติทานมัย กำไรอีกต่างหาก คุ้มทั้งขึ้นทั้งล่อง และแม้จะมีผู้รับ บุญที่เราทำก็ยังเกิดมีแก่เรา ส่วนที่ส่งไป เป็น copy, copy(1), copy(2)....เหมือนส่ง email ครับ file ต้นฉบับก็ยังคงอยู่ใน Harddisk ไม่หายไปไหน และแน่นอน ได้ปัตติทานมัยเพิ่มด้วยเหมือนกัน
แถมเรื่องเปรตอีกนิด เปรตนั้นมีความหิวโหยอยู่เป็นนิตย์ เพราะกรรมชั่วหนักไปในทางความโลภ เรา ๆ ท่าน ๆ ที่ยังไม่ตาย ถ้ามีความโลภ อยากได้ขึ้นมาเมื่อไร ลองดูตัวเองนะครับ ว่าหิวโหย โหยหา ไขว่คว้า ไม่อิ่ม ไม่พอ อาการเหล่านี้ มันเปรตเดินดินชัด ๆ
|
English
หน้าแรก
บทความ
เว็บบอร์ด
รวมรูปภาพ